Mamma Mia heeft in april 1995, de Parkstraat 107 omgetoverd van een grijs café tot een kleurrijk stukje Italië in Leuven.
De creatieve vader van de Mamma Mia komt uit San Marco in Lamis, de provincie Puglia, in het zuiden van Italië. Daar is Michele opgegroeid waar de origano in de vrije natuur gezocht wordt, waar ook het vinden van champignons en kastanjes als een familieuitstap georgani-seerd worden, waar het maken van de tomaten-saus nog een ambachtelijk familiegebeuren is en waar ook de meeste families nog een beperkte eigen wijnproductie hebben, waar je de koeien, schapen en geiten nog vrij op straat kunt zien rondlopen, waar het brood nog in een gewicht naar eigen keuze te koop is van broden van 10 kg en waar de wijn nog in je eigen plastic waterfles gevuld wordt, waar 15 augustus nog traditioneel de kip geslacht wordt, op kerstavond paling gegeten wordt en op oudejaarsavond linzen op het menu staan als geluksbrenger.

Mamma mia is de meest gehoorde uitroep in Italië en wordt met alle mogelijke bijklanken en emoties gebruikt. Op zoek naar een naam voor het restaurant was na vergeefse zoekpogingen dan ook de uitroep van mamma mia eerst een wanhoopsroep. Na die een aantal keer herhaald te hebben, begon er een belletje te rinkelen. En dan werd het mamma mia, een kreet van blijdschap. En de naam voor de pizzeria was gevonden. Mamma Mia is het geworden.
Michele is er van in het begin bij en steekt hart en ziel in het vooruitbrengen van het restaurant, in het promoten van zijn land en in het laten mee-leven in de Italiaanse voetbalcompetitie. Zijn voetbalschoenen heeft hij aan de haak gehangen maar zijn gitaar neemt hij af en toe van de haak. Verwacht je aan geen sterk gitaarspel maar zijn stem draagt nog ver en de Italiaanse successen zingt hij uit volle borst. Kinderen vinden in hem een gekke bekken-trekker. Verder zorgt hij ervoor dat de binnen-tuin in het seizoen ten volle benut wordt, ook al is de oogst van druiven, olijven of vijgen beperkt en niet zoals ze uit Italië meegebracht worden.
De pizzeria is begonnen met 38 zitplaatsen en een beperkte menukaart. Nog hetzelfde jaar werd het tuinterras in gebruik genomen. Afgesloten van alle drukte en verkeer werd het nog gezelliger gemaakt door muurschil-derijen van Italiaanse tafereeltjes door een plaatselijk kunstenaar.
Ook de kaart wordt regelmatig aangevuld met suggesties zodat ook het vast cliënteel steeds aangenaam verrast wordt door de creativiteit van ons personeel en de Italiaanse keuken
In 1998 werd het terras vernieuwd en werd nog meer genoten van de mooie, lange, warme zomeravonden. De tuin werd omgetoverd in een Italiaanse kruidentuin en gaf het idee voor enkele nieuwe gerechten.
Spijtig genoeg zijn die warme zomer-avonden eerder zeldzaam in dit kleine landje. Daarom werd van de verlofperiode in 2001 gebruik gemaakt om op het eerste verdiep een bijkomende zaal te creëren.

Wij hopen jullie nog vele jaren te kunnen bedienen met een dynamische, vlotte en vurige Italiaans personeelsploeg.